PARĘ KRZEPIĄCYCH SŁÓW dla we getarianów, Warzywa znalazły poczesne miejsce wśród pokarmów wymienianych Richarda Burtona (1821-1890) jako ,,zmysłowe pożywienie”. Groch, bób, rzodkiew, karczochy, sałata, pory, cebula już wcześniej zostały uznane przez wielu pisarzy za
afrodyzjaki.
Johann Jakob Wecker (1570-1657) również bardzo wierzył w zalety warzyw. ,,Jeżeli mężczgzna pmgnie być silnym żołnierzem w armii bogini Wenus, musi bgć uzbrojony w te potrawy, zwłaszcza w bulwiaste korzenie, ponieważ pobudzają chuć”. Szczególne właściwości przypisuje się cebuli, roślinne rodziny liliowatych, której bulwę jada się na całym świecie. Babilończycy nauczyli Egipcjan, że cebula jest symbolem doskonałości. Ci z kolei zaczęli darzyć to warzywo takim szacunkiern, że w efekcie w ogóle przestali je jeść. Grecy zauważyli, że cebula ,,mgli oczy i wzbudza miłosne chęci” ale nawet cebula “nie do ci zbyt wiele siły, jeżeli sam
nie będziesz miał jej w sobie”.
WARZYWA KORZENIOWE
Marchew i pasternak doceniano już w czasach starożytnych. Marchew służyła powszechnie do sporządzania napojów miłosnych, Grecy nazywali ja, philtron (napój miłosny).
W czasach elżbietańskich nazywano ja, ,,wielkim sprzymierzeńcem Wenus, jej rozkoszą i radością”. Orfeusz twierdził,
że pasternak jest afrodyzjakiem i przedkładał moc rośliny dziko rosnącej nad gatunki uprawiane przez człowieka. Nawet zwykłemu ziemniakowi również przypisywano w
XVII wieku moc airodyzjakalną. Często pojawia się on w tym znaczeniu W dramacie elżbietańskim.
SZPARAGI
Ten arystokrata wśród warzyw uprawiany był już 200 lat p.n.e. Nadal rośnie dziko na piaszczystych wybrzeżach Francji i Grecji oraz w dużych ilościach na stepach Rosji. “Jawnie pobudza Wenus”. Rzymianie mieli powiedzenie “Zrób to, zanim ugotują się szparagi” – około 15 minut.